To όζον είναι αέριο, μια αλλοτροπική μορφή οξυγόνου ( τριατομικό οξυγόνο)  Σε ένα ενήλικο σώμα υπάρχουν δισεκατομμύρια μιτοχόνδρια (10% του συνόλου του σώματος). Τα μιτοχόνδρια έχουν πολλές λειτουργίες, που περιγράφονται ως “η δύναμη του κυττάρου” επειδή παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της προσφοράς κυττάρων του ΑΤΡ, το οποίο χρησιμοποιείται ως πηγή χημικής ενέργειας για ολόκληρο το σώμα. Το όζον έχει πολλά οφέλη για την ενίσχυση της παραγωγής ενέργειας. 

Καθώς το σώμα γερνά χάνει την ικανότητά του να χρησιμοποιεί το οξυγόνο καθώς ο ρυθμός της βλάβης των ελεύθερων ριζών κλιμακώνεται και συντελείται η μιτοχονδριακή αποσύνθεση. Αυτή η διαδικασία γήρανσης αυξάνει τον σχηματισμό ελεύθερων ριζών και μειώνει την αντιοξειδωτική ρυθμιστική ικανότητα. Και οι δύο διαδικασίες οδηγούν στη μιτοχονδριακή αποσύνθεση που ονομάζεται «λειτουργική υποξία» και στερεί από τα κύτταρα τις ζωτικές τους λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένου του μηχανισμού επιδιόρθωσης, πόλωσης της μεμβράνης και σύνθεσης των ενζύμων. Δεδομένου ότι η μειωμένη χρήση οξυγόνου είναι η κύρια αιτία της εκφυλιστικής νόσου, η θεραπεία όλων των ασθενειών συμπεριλαμβανομένων των αυτοάνοσων διαταραχών, του καρκίνου και των καρδιαγγειακών παθήσεων αυξάνεται σημαντικά με την παρουσία της βέλτιστης χρήσης οξυγόνου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η θεραπεία με όζον μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε κάθε περίπτωση χρόνιας ασθένειας. Ο ρυθμός αποσύνθεσης δεν είναι αναπόφευκτος καθώς όσο μεγαλύτερη είναι η χρήση του οξυγόνου, τόσο καλύτερη είναι η παραγωγή ενέργειας από τα μιτοχόνδρια.  

Το όζον λειτουργεί για να διεγείρει την παραγωγή ορισμένων ενζύμων που απελευθερώνουν το δεσμευμένο οξυγόνο από τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθιστώντας περισσότερο διαθέσιμο το οξυγόνο στα κύτταρα εν γένει. Το όζον προκαλεί επίσης την παραγωγή μιας σειράς κυτοκινών που ενισχύουν την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού μας συστήματος στο στρες. Επίσης, η έλλειψη τοξικότητας του όζοντος το καθιστά μια πολύ χρήσιμη θεραπευτική μέθοδο, ειδικά επειδή οι σημερινές ασθένειες όπως οι ιογενείς, ο καρκίνος και το AIDS χαρακτηρίζονται από καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος. Φυσικά, η αποκατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος εξαρτάται από μια ολιστική προσέγγιση που αφορά στην αποτοξίνωση, την αλλαγή του τρόπου ζωής και τις ενδεδειγμένες ολιστικές θεραπείες.

Θεραπευτικές εφαρμογές του όζοντος

 Η ιατρική χρήση της θεραπείας με όζον ενδείκνυται επίσης στη θεραπεία αγγειακών ασθενειών όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, αρτηριοσκλήρωση, φλεβική ανεπάρκεια, καρκίνο, οξεία και χρόνια ιική ασθένεια, έλκη, μολυσμένα τραύματα, γάγγραινα, εγκαύματα, νόσο του Crohn, ελκώδη κολίτιδα, δισκοπάθεια, οστεοαρθρίτιδα και τενοντίτιδα. Επιπλέον, πρόσφατες μελέτες από τους Ρώσους και Γάλλους γιατρούς έχουν δείξει δραστικά αποτελέσματα στη θεραπεία της νόσου του Αλτσχάιμερ μετά από θεραπεία με όζον. Εδώ, οι δυνατότητες του όζοντος  για την ενίσχυση του κυκλοφορικού και την αναζωογόνηση των κυττάρων έχουν σημαντικό ρόλο. Οι Γερμανοί γιατροί είδαν επίσης επιτυχία στις διαταραχές του Πάρκινσον, της ΣΚΠ και άλλων νευρικών συστημάτων.  Σε υψηλές συγκεντρώσεις (3,5% – 5%), το όζον επιδεικνύει ισχυρή μικροβιοκτόνο δράση. Η οξειδωτική δύναμη του όζοντος αποδείχθηκε αποτελεσματική στην καταστροφή ιών όπως ο Epstein Barr, ο έρπης και η ηπατίτιδα. Επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι το όζον, που χορηγείται σωστά στο σώμα σε επαναλαμβανόμενες εφαρμογές καταπολεμά τους ιούς, τα βακτηρίδια, τους μύκητες, τα πρωτόζωα και τα καρκινώματα στα νοσούντα κύτταρα.

Τρόποι χορήγησης όζοντος 

Το όζον στην ιατρική μπορεί να εφαρμοστεί ως αέριο, να διαλυθεί σε υγρό ή να διασπαρεί σε έλαιο. Ανάλογα με την πάθηση  μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικές οδοί χορήγησης της θεραπείας με όζον.

  • Χορήγηση σε μικρή αυτομετάγγιση
  • Μεγάλη αυτομετάγγιση
  • Ενδοαγγειακή χορήγηση
  • Ενδομυική – υποδόρειος – ενδοαρθρική ένεση
  • Τοπική εφαρμογή αερίου με ασκό που περικλείει μέλος του σώματος
  • Όζον σε νερό
  • Όζον σε έλαια και κρέμες

Ιστορική αναδρομή 

Το όζον ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από το Γερμανό επιστήμονα Christian Frederick Schonbein το 1840. Παρακάτω είναι μερικά από τα σημαντικότερα σημεία της έρευνας και της ιστορίας του όζοντος:

  • Στη Γερμανία, ο Werner von Siemens ανέπτυξε τις πρώτες γεννήτριες του όζοντος το 1857. Επίσης, στη Γερμανία, το όζον χρησιμοποιήθηκε για τον καθαρισμό του αίματος σε δοκιμαστικούς σωλήνες και δημοσιεύθηκε από τον Dr. C. Lender το 1870.
  • Η πρώτη θεραπευτική χρήση του όζοντος στην Αμερική έγινε από τον Δρ. John H. Kellogg σε σάουνες όζοντος στο υγειονομικό κέντρο του Μίτσιγκαν το 1880. Η θεραπεία αναλύθηκε στο βιβλίο του Διφθερίτιδα: Η Φύση, Αιτίες, Πρόληψη και Θεραπεία.
  • Το 1893, εγκαταστάθηκε στο Όουσμπαντεν της Ολλανδίας η πρώτη μονάδα επεξεργασίας νερού που χρησιμοποιεί όζον. Σήμερα, πάνω από 3000 δήμοι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν το όζον για να καθαρίσουν το νερό και τα λύματα τους, συμπεριλαμβανομένων μερικών πολύ μεγάλων πόλεων.
  • Τον Σεπτέμβριο του 1896, ο ιδιοφυής Nikola Tesla κατοχύρωσε την πρώτη του γεννήτρια όζοντος και το 1900 σχημάτισε το Tesla Ozone Co. Tesla και οζονοποίησε ελαιόλαδο για ιατρική χρήση.
  • Το 1898, ο Thauerkauf και ο Luth ξεκίνησαν το Ινστιτούτο Θεραπείας Οξυγόνου Θεραπείας στο Βερολίνο. Πειραματίστηκαν με την έγχυση όζοντος δεσμευμένου σε μαγνήσιο σε μια καταλυτική διαδικασία για να παράγουν το «Homozon» .
  • Το 1898, ο Δρ S.R. Ο Beckwith δημοσίευσε ένα έντυπο που περιγράφει τη χρήση της εφεύρεσης του, της γεννήτριας θερμο-όζοντος, για τη θεραπεία μιας ευρείας ποικιλίας ασθενειών.
  •  Το 1929, το βιβλίο ‘’Όζον και η Θεραπευτική Δράση του’’ δημοσιεύθηκε στις Η.Π.Α., αναφέροντας 114 ασθένειες και πώς να τις αντιμετωπίσουμε με όζον. Οι 40 συντάκτες του ήταν οι επικεφαλής όλων των κορυφαίων αμερικανικών νοσοκομείων. • Το 1930, ο Ελβετός οδοντίατρος Dr. E. Fisch χρησιμοποίησε όζον στην οδοντιατρική . • Το 1952, το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου επιβεβαίωσε τα ευρήματα του Dr. Otto Warburg σχετικά με την έλλειψη οξυγόνου που αποτελεί αιτία καρκίνου. • Το 1954, ο Frank Totney δημοσίευσε την έκθεση: “Oxygen: Master of cancer”
  • Το 1957, ο Δρ J. Hansler κατοχύρωσε μια γεννήτρια όζοντος, η οποία αποτέλεσε τη βάση για να επεκταθεί η θεραπεία στη Γερμανία. Σήμερα, χιλιάδες Γερμανοί γιατροί διαχειρίζονται καθημερινά τη θεραπεία με όζον.  • Το 2011 ιδρύθηκε η «Αμερικανική Ένωση Οζονικής Θεραπείας» και σήμερα αποτελεί το κέντρο εκπαίδευσης για τη θεραπεία με όζον στη Βόρεια Αμερική.

Σήμερα, μετά από 125 χρόνια χρήσης, η θεραπεία με όζον αναγνωρίζεται στη Γερμανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία, την Πολωνία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία, τη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία, το Ισραήλ, την Ιαπωνία, τη Σιγκαπούρη και 14 πολιτείες των ΗΠΑ. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο για καθαρισμό και επούλωση τραυμάτων στρατιωτών. Βιβλιογραφικά αναφέρεται ότι χιλιάδες στρατιώτες γλίτωσαν τη γαγγραινα και τον ακρωτηριασμό. Η εφαρμογή του όζοντος στην ιατρική άργησε λόγω αδυναμίας παραγωγής όζοντος στον τόπο όπου αυτό απαιτείται καθώς και λόγω δυσκολίας συντήρησης και αποθήκευσης του μείγματος ( σύντομος χρόνος ημιζωής)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *